گریس قهوه‌ای: مشخصات، آلاینده‌ها و کیفیت برای سوخت‌های زیستی

FOG خانواده‌ای از مواد را توصیف می‌کند نه یک مشخصات. گریس قهوه‌ای عموماً از تله‌های گریس، جداکننده‌ها یا جابه‌جایی فاضلاب می‌آید و اغلب حاوی آب و جامدات قابل توجه است.

روغن سرخ‌کن جداشده در مبدأ سابقه جمع‌آوری متفاوتی دارد. مخلوط کردن رده‌ها آلاینده‌ها، هویت مقرراتی و شواهد زنجیره حضانت را مبهم می‌کند.

جداکننده‌های رستوران، سایت‌های غذایی صنعتی و سامانه‌های شهری ورودی‌های متفاوتی دارند. برگه‌های مسیر، سوابق سرویس، شناسه‌های ظرف، اوزان و گزارش‌های انتقال به اثبات منشأ کمک می‌کنند.

مخزن تجمیع‌شده به سیاست پذیرش تعریف‌شده نیاز دارد. بارهای در معرض روغن معدنی، حلال‌ها، شوینده‌ها یا فاضلاب بهداشتی ممکن است به حذف یا جابه‌جایی جداگانه نیاز داشته باشند.

فرآورندگان ممکن است غربال، ته‌نشین، گرم، سرریز، سانتریفیوژ یا به‌نحو دیگر آب و جامدات را جدا کنند. این گام‌ها جابه‌جایی را بهبود می‌دهند اما درجه جهانی ایجاد نمی‌کنند.

آزمون مرتبط می‌تواند آب، رسوب، خاکستر، اسیدیته، گوگرد، فسفر، فلزات، کلر، ماده پلیمری و سایر آلاینده‌های انتخاب‌شده خریدار را شامل شود. نمونه‌برداری از مخزن لایه‌بندی‌شده پروتکل مناسب می‌خواهد.

جمع‌آوری و حمل می‌تواند تابع قواعد پسماند، فاضلاب، محصول جانبی حیوانی، محیط زیست یا حمل باشد. الزامات با مبدأ و مقصد تغییر می‌کنند.

برنامه‌های سوخت تجدیدپذیر تعریف خوراک و آزمون‌های شواهد خود را به کار می‌برند. گریس قهوه‌ای یا FOG به‌طور خودکار واجد شرایط نیست و تصمیم قبلی در یک بازار به بازار دیگر منتقل نمی‌شود.

توافق باید منابع واجد شرایط، ورودی‌های ممنوع، وضعیت تیمار، مبنای تحلیلی، نمونه‌برداری، وضعیت مخزن، اسناد، رد و ادعاها را تعریف کند. مسئولیت دفع آب و جامدات باید صریح باشد.

پذیرش آزمایشی، نمونه پیش از حمل یا آزمون اضافی ممکن است مناسب باشد. تأیید نهایی فنی، زیست‌محیطی و مقرراتی به طرفین و مشاوران صلاحیت‌دار تعلق دارد.